Auto-etnography 9

Op blogs overal ter wereld: "Skype out... and over"

Zoals de gebruikers onder jullie wellicht al hebben gemerkt, is Skype "kapot". Ergens zit er een bug in het systeem, waardoor gebruikers over de hele wereld al meer dan 24 uur problemen hebben om in te loggen (of eens ze ingelogd zijn, er na enkele minuten weer uitgezwierd worden). Een zeer interessante gebeurtenis voor mij en mijn doctoraat.

Terwijl de ingenieurs van Skype elke zoveel uren een update geven van de stand van zaken ("het ziet er nu veelbelovend uit, we doen alles wat we kunnen") lopen de reacties op internationale fora uiteen van begrip, over verdriet tot ergernis en woede. De Skype black-out bewijst nog maar eens hoeveel mensen over de hele wereld afhankelijk zijn van communicatietechnologie in hun dagdagelijkse leven; voor velen is Skype een integraal onderdeel van de bedrijfscommunicatie geworden. De uitval van Skype betekent dan niet alleen 'ongemak' maar ook mogelijke financiële verliezen.

Een veel grotere groep gebruikers zijn echter de personal users, die opeens afgesneden zijn van vrienden & familie (such as myself). Skype biedt een continu venster op het leven van onze dierbaren. Zelfs wanneer ik hier 's avonds nog eens online ga, en het in België ondertussen 3-4 uur 's nachts is, zie ik nog mensen die aangemeld zijn. En - ookal weet ik dat ze eigenlijk niet bereikbaar zijn - is het toch een fijn gevoel, want je wordt eraan herinnerd DAT die mensen er nog zijn, ookal zit je aan het andere eind van de wereld.

Ondertussen worden de reacties online bijzonder bitter: "al meer dan 24 uur problemen, en NOG GEEN oplossing? Het is toch maar "code" - hoe kunnen ze dat nu niet oplossen?" Dit soort van opmerkingen gaan volgens mij over de kern van de zaak: technologie is macht. Dat wisten we natuurlijk al veel langer, maar pas door gebeurtenissen zoals Skype black-outs worden we met de neus op de feiten gedrukt dat ook communicatietechnologie macht is. Hoevelen onder ons weten hoe Skype eigenlijk werkt? Wie weet waarvoor de letters VoIP staan? Wat internetprotocollen zijn? Ingenieurs en een klein groepje technologie-adepten buiten beschouwing gelaten, hebben de meesten onder ons ofwel geen flauw idee, ofwel een vage notie (ik reken mezelf onder de laatste groep).

Wanneer ik mensen bevraag over hun afhankelijkheid van communicatietechnologie zijn respondenten altijd snel om te zeggen dat zijzelf zeker niet afhankelijk zijn, zij kunnen zeker zonder. Afhankelijk zijn klinkt teveel als 'verslaafd zijn'. Afhankelijkheid is geen goed woord. Ik hou veel meer van Amerikaanse term 'dependent'. Dat neigt meer naar 'rekenen op'. Maar zelfs dan is het moeilijk om uit te drukken in welke mate we rekenen op communicatietechnologie. Het best van al kan je het meten door de machteloosheid die we ervaren als de technologie het een keertje niet doet. Want face it: hoeveel berichtjes we ook op het internet posten, als de ingenieurs van Skype geen tijd/zin of vaardigheden genoeg hebben om het probleem op te lossen, staan we met onze rug tegen de muur. Er zit niets anders op dan wachten. Wachten wachten wachten... En laat dat nu net hetgeen zijn dat communicatietechnologie ons heeft afgeleerd! Hoe gaan mensen om met het wachten? Wat ervaren ze?

Ondertussen word ik het afgelopen uur op en af skype gesmeten. Ik laat de client gewoon de hele tijd openstaan, maar de hoop dat ik vandaag nog iemand van het thuisfront zal Skypen, heb ik ondertussen opgeborgen. Ik vind het vandaag nog niet zo erg want ben toch de hele middag en avond afwezig, en blijf optimistisch dat het tegen morgenochtend opgelost is: zaterdagochtend is dat ene moment in de week dat zowel ik als het thuisfront tijd heeft voor uitgebreide updates (ok, en zondag ook). Bovenal kus ik mijn pollekes dat gsm & internet het nog doen. Zolang er voldoende complementaire kanalen zijn, overleef ik het nog wel een paar dagen... (mark my words: "overleef"!!!)