King Kong

A* trekt zich tegenwoordig aan ALLES recht,
blijkbaar zelfs aan de andere kindjes bij de onthaalmoeder...
Go baby!

Zwemmerdezwem

A* (wiens favoriete hobby het zichzelf rechttrekken aan vanalles en nog wat is) is er gisteren in geslaagd om zich recht te trekken aan de rand van zijn badje, om vervolgens integraal met het bad achter zich op de grond te kwakken! Was me dat even verschieten... Babytje viel echt plat op zijn schattige smoeltje, met dan een vloedgolf water achter zich waar hij zich dan nog in verslikte. Allemaal erg akelig voor hem, en wij waren natuurlijk ook goed verschoten (gelukkig/uiteraard zaten we vlak naast hem dus hij was onmiddellijk gedepanneerd in papa's grote armen). Tien minuten later was het al allemaal terug vergeten.
Het besef dat we nog veel zo'n ongelukken zullen meemaken... Pf!

Take a breek

Vandaag verder afgebroken; na onze activiteiten van gisteren had ik eerlijk gezegd niet gedacht dat er nog zoveel af te breken viel. Maar ja hoor: alle valse plafonds gingen eraan (die helaas verrassend stevig waren gebouwd), alsook de volledige veranda. Ik stond erbij en keek ernaar, want de angsthaas in mij was helemaal paraat - nee, niets voor mij, zo'n zware verbouwingen. Ik zal opgelucht ademhalen als binnen een drietal maanden er een nieuwe ruwbouw instaat (zonder kleer- of muurscheuren).

Kwinten zit lekker moe naast me, en A* is nog een feest aan het bouwen in zijn bed (maar wel heel moe, dus het zal snel gedaan zijn). Straks liggen we weer alledrie te knorren. Op naar nog 1 vrij dagje, hoera!

Klopperdeklop

Vandaag hebben K & ik er een echt huzarenstukje op zitten: we hebben in ons huis alle tegeltjes losgeklopt (dus de volledige gelijkvloers van 4,5 op 12 m)! Zoals wel te verwachten viel van zo'n oud krot als het onze waren de tegeltjes in elke kamer verschillend. Gang & keuken: zalige kleine tegeltjes die gemakkelijk los te wrikken waren - meestal met 2-4 tegelijkertijd. De eetplaats en de zitkamer daarentegen... Amai, met elke 10 centimeter werd het zwaarder!

Teambuilding van het betere soort: de ene met hamer en koevoet alles loswrikken en de andere het raap-hulpje om de losgekomen tegels op te stapelen. Aha, moe dat we nu zijn; onze hand- en rugspieren helemaal stijf!

A* heeft er helemaal niets van gemerkt - de gelukzak mocht op retraite bij oma & opa (ondertussen A*'s tweede thuis). Eerst een nachtje langslapen in oma&opa's mega-donkere slaapkamer. Dan met oma in bad, lekker gegeten, geslapen, gespeeld, gegeten, geslapen, gespeeld, ... Dank u oma & opa voor de goede zorgen!!!

En dan met mama & papa naar de Lunch Garden waar we een snelle hap aten met collega-verbouwers G&K. Ballekes in tomatensaus en zeesteak - mjam!!

Er gaat hier GESLAPEN worden vannacht, onwaarschijnlijk!

Het leger

Ik heb een t-shirt in legermotief. Ik geef het toe. Niets om echt trots op te zijn, ik ben ook geen aanhanger van alles wat naar leger ruikt. Ik heb het ooit eens gekocht voor een mannen-act tijdens een bonte avond (bij VDS). Nu speel ik iets minder legertje en doe ik hem dus aan om mee te werken. Het is echt een goeie t-shirt, dus waarom niet.

Zo ook gisteren, om mijn magazijn in Kortrijk nog wat verder te ontruimen. 's Ochtends ben ik op weg naar ginder, in een camionette, in mijn leger-t-shirt als ik plots een bus militairen passeer. U kan zich de geanimeerde uitdrukkingen inbeelden van 's lands trots wanneer ze een wannabe in een kramikelig busje zien cruisen op de snelweg. Voelde ik me even idioot...

iets over ons huis?

Ons krot staat in de steigers! We (of beter K) zijn al enkele weken bezig met het leeghalen van de tuin. Ongelofelijk wat je op een stadstuintje van 4 op 6 kan vinden: twee bomen, een charmante antieke lantaarn, 3 koten en hopen beton in de grond! K trekt al enkele dagen steevast een uurtje naar ginder om traag-maar-gestaag voort te werken. Dit weekend halen we het huis leeg; gaskachels ontkoppelen, valse plafonds naar beneden halen, tegels loswrikken, ...
Het is fijn om het vooruitzicht te hebben dat de aannemer bijna begint, en dat - eens hij begonnen is - wij niet téveel meer moeten doen; we kijken er naar uit!

Peter op bezoek

A likes to move it move it

Onze zoon is SUPER actief geworden! Vaarwel 'pattatezakske', welkom 'jerommeke'. In het park is de favoriete hobby het zichzelf rechttrekken aan de spijlers en zo lang mogelijk blijven staan. Ook aan het handje is staan de allerleukste positie. Heel grappig, omdat A* zijn beentjes nog slap zijn, waardoor hij de hele tijd Elvis-heupbewegingen maakt (als we er dan een elvis hitje bij zingen - bijzonder grappig!).
Daarnaast zien we ook de eerste kruippogingen; in buiklig duwt A* met zijn beentjes, maar nog niet op zijn armpjes. Resultaat: de poep wordt hoger en hoger in de lucht geduwd terwijl zijn gezichtje steeds platter op de grond geduwd wordt.
't Gaat opeens erg snel allemaal - mama en papa gaan nog AFZIEN!!!

Hier nog een woordje van A*:
tatatatataaaa -t - t - p - p t tatata krkrkkrriiiiikrkkririirkrkriiiiiirkrkrrr tatataaaaaaaa (terwijl papa doet alsof hij A* zijn voetjes opeet)

Brussels by night

Ik heb al vele keren van buitenlandse toeristen gehoord dat Brussel toch zo'n prachtige stad is; en ook menig vriend dweept met de schoonheid van het pareltje Brussel. Maar... de hoofdstad van ons Belgenlandje heeft me eerlijk gezegd nooit kunnen bekoren.

Na een jaar pendelen waarin ik steevast 3 keer per dag lastig gevallen werd (Eh, mademoiselle, comment tu 't appelles? Tu veux aller avec moi?), een metrorit waarbij ik tijdens het uitstappen opeens 2 handen in mijn rugzak opmerkte en een avondspel waarbij enkele Brusselse meiden op mij spuwden (!), werd gisteren de ruit van onze auto ingebroken tijdens een gezellig avondje spelletjes spelen bij vrienden...

Gelukkig was de buit erg mager - Enkel K's rijbewijs werd gestolen. Bovendien zijn we verzekerd voor glasbreuk, dus ook financieel hebben we geluk. Maar natuurlijk wel glasbrokjes overal in de auto, een avond die ietwat in mineur eindigt bij de politie, en een dag geregel (verzekering, autoruit maken, pasfoto's, ...). A* gedroeg zich (zoals de meeste kinderen wanneer de ouders iets 'ernstig' overkomt) voorbeeldig. Hij was uiterst geïnteresseerd, maar vooral heel geduldig, lief en kalm.

Slotsom: van al mijn Brussel-ervaringen was dit zeker niet de slechtste. Dit is gewoon 1 van de typische problemen van een grootstad, en wij moesten beter weten (ons handschoenenkastje open zetten de volgende keer). En alleen al het feit dat ik samen met anderen was, maakt een wereld van verschil. Maar toch is het mijn stad niet. Geef mij maar bekrompen provinciaal Leuven...

Spartelcus

Aster is ondertussen zo sterk geworden dat we hem nog amper kunnen bedwingen op de pampertafel. We noemen hem bijgevolg Spartelcus. Hij kan zich helemaal opspannen en dan op zijn zij rollen. Heel snel. Gisteren is hij nog bijna van de tafel gerold met deze move. Gelukkig zijn we ondertussen wat getraind in het vastmaken van pampers want voor beginners zou het niet zo simpel zijn.

En deze ochtend klampte hij zich vast aan de rand van het park en trok zich op. Tijd om bed en park te verlagen dus. Groot worden gaat zo snel!!