Auto-etnography 6

Zoals steeds ook veel gepraat met de amerikanen over het werk;
Bijna alle PhD studenten hier zijn Teaching Assistant, omdat dat de enige manier is om toch een inkomen te hebben terwijl je studeert. Maar dan moet je wel weten dat Teaching Assistant (TA) hier eigenlijk 'instructor' is - ze geven werkelijk volledige vakken - allemaal. De undergraduates zien hier amper proffen maar krijgen bijna alles gedoceerd door TA's. Interessant uitgangspunt uiteraard, want zo kunnen proffen zich idd richten op de Masters en de PhD studenten!!
Wel erg is dat je letterlijk betaald wordt voor elk vak dat je geeft; als je drie vakken doceert (de meesten doceren er 2 of 3) verdien je zo'n 900 euro's... Ouch! Plaatst alles wel een beetje in perspectief, he? Ik bedoel - ze beginnen al op iets oudere leeftijd aan hun PhD omdat het al langer studeren is om je masters te halen, en dan zijn ze nog enkele jaren financieel niet echt op eigen benen; want met 900 de maand en geen sociale zekerheid/gezondheidszorg en ongeveer dezelfde prijzen voor huren en eten als bij ons, is 900 euro geen luxeleventje. Als je bovendien zou beslissen om zwanger te worden, dan kan je het al helemaal vergeten: geen vervangingsinkomen what so ever, en childcare is duuuuuur - no way dus dat een doctoraatstudent hier een kleine zou krijgen. Lorraine, waar ik afgelopen maandag mee had afgesproken, vertelde me dat zij in haar tijd terug is gaan werken NEGEN dagen na de bevalling van haar eerste kind - NEGEN dagen!!!! Anders was er geen inkomen... Erg he!
Ik vraag me vooral af hoe ze er in godsnaam nog in slagen om een doctoraat te maken! Met 3 vakken te doceren (OK wel met syllabus), én al die vakken te studeren... Doe het maar eens na! We mogen ABSOLUUT niet klagen...
Ter info: de sprong naar Associate professor (vrij bereikbaar hier - alle studenten zijn vrij zeker dat ze in academics kunnen blijven) is dan weer enorm - dan gaat je loon opeens naar de 5000 dollar toe, vertelde Marlene, de Braziliaanse collega me gisteren - bizarre samenleving he!
Veel studenten hier lossen dit dus op door een lening aan te gaan om toch iets breder te kunnen leven (want een gewoon mastersdiploma kost hier ook al 10 tot 15.000 euro per jaar, dus ma & pa kunnen meestal al lang niet meer sponsoren). Je kan hier tot 40.000 euro per jaar lenen zag ik in een spotje op TV. En dan dus 15 jaar terugbetalen (wat wel sneller gaat door de hoge lonen natuurlijk, maar toch!).