Auto-etnography 12

Gisteravond naar de eerste les Communicatiewetenschap voor graduate students geweest( - alle vakken hier dragen overigens een nummer; als er hier over vakken gesproken wordt, gebeurt dat zelden met de naam van het vak, maar eerder met het nummer. In het begin vond ik dat verschrikkelijk, nu betrap ik mezelf erop dat ik zelf al spreek over 'COMM 600'. ) Het vak is een behoorlijk filosofisch vak; het gaat over ontologie, epistemologie e.d., en maakt dan de overstap naar alle verschillende stromingen binnen de communicatiewetenschap en hoe die van elkaar verschillen in hun visie op de werkelijkheid en op kennis. De 'readings' zijn in elk geval loodzwaar: een 6-tal boeken & een 15 cm hoge stapel van artikels!

Typisch Amerikaans en ZO verschillend van ons, is het belang dat hier gehecht wordt aan een kritische eigen mening vormen; zo moeten enkele studenten elke week hun "Questions & Contestations" voorbereiden. Dat is een mini-paper over de stof die we die week gelezen hebben, maar geen 'gewone' samenvattende paper, maar een eigen kritische reflectie: ben je het eens met de auteur? Ja of Nee? Waarom? Dat vergt dus wel heel wat meer denkwerk dan een synthese maken. Bovendien worden de papers verspreid onder de klasgenoten, en de paper vormt dan de basis voor de discussie van de volgende les (m.a.w. probeer de argumentatie van uw collega's te steunen of omver te werpen). Dit soort van opdrachten zou de meesten van ons waarschijnlijk gillend het lokaal doen uitlopen: je wordt in een erg kwetsbare positie gezet; dat is iets wat we in België niet gewoon zijn, en ons oncomfortabel bij voelen (ikke toch). Maar vreemd genoeg (en met de ervaringen van Vero in het achterhoofd) voelt het niet echt onveilig aan, omdat de Amerikanen in eerste instantie toch altijd lief en enthousiast zijn; er zal nooit iemand écht neergesabeld worden in die lessen, en als dat toch gebeurt, dan zal het zo goed verpakt zijn dat het niet zoveel pijn doet; soit, een serieuze leerschool!

Ik moet dus dringend op boekenjacht voor beide vakken (dat wordt een gepeperde factuur, maar ik wil toch vele van de boeken hebben); helaas zijn de boekenwinkels effe stappen en met een temperatuur van 35 graden en een zware rugzak heb ik daar weinig zin in vandaag... Hopelijk wordt het een beetje minder heet morgen of in het weekend!

Ondertussen volg ik met veel interesse de Belgische politiek - man man, quelle misère!!! Een KUL-collega mailde vandaag met de uitnodiging om een pronostiek te houden (met geld-inzet) op de dag waarop de regering gevormd zal zijn - haha! Ik ben al lang blij dat we zo'n klein en onbeduidend landje zijn, niemand hier weet wat er bij ons gebeurt. Als dit soort toestanden hier zou gebeuren, zou het elke dag in de internationale pers staan!
Een van de interessante ervaringen van hier in de Midwest te zitten, is trouwens eens te ervaren hoe ver weg je bent van de rest van de wereld. Je wordt echt bijzonder weinig geconfronteerd met nieuws in het algemeen, en nog minder met internationaal nieuws. Ik verschiet er niet van dat de Amerikanen een gebrekkige kennis hebben van wat er in de rest van de wereld gebeurt. Je moet hier echt al wel veel initiatief nemen om op de hoogte te blijven. De geografie en geschiedenis maakt van dit land een totaal andere samenleving dan de onze - daar houden we soms wat te weinig rekening mee in onze kritiek op de V.S..