Auto-etnography 13

Sorry,
alweer eventjes geleden dat ik jullie een update heb gegeven van mijn belevenissen hier... Een grote reden: druk! De lessen die ik hier volg (amper 2) zijn niet min! Aan de literatuur van de les van vanavond heb ik in totaal zeker 2 volle dagen gelezen... Soit, ik zal proberen om min of meer de chronologie te volgen; eerst dus de les Online Interactions van maandagavond!

ONLINE INTERACTIONS
Voor online interactions moesten we enkele hoofdstukken lezen over The Well (internet community) van Howard Rheingold en van Seabrook. De bronnen zelf had ik in het kader van mijn doctoraat al eens gelezen, dus dat was een voordeel voor mij; daar geraakte ik redelijk vlot door (laat ons zeggen 1 dag over een 200-tal pagina's). We moesten een aantal richtvragen voorbereiden; dat was al wat moeilijker. Maar de twee auteurs behandelen het onderwerp echt wel vanuit een verschillend standpunt. Dus uiteindelijk wel heel interessant om er uw eigen verhaal in te zoeken.

Ik was erg benieuwd naar hoe de les uiteindelijk zou verlopen; de les duurt van 18 uur tot 21 uur - ik kon me op voorhand nooit voorstellen dat we drie uur zouden discussiëren over die twee teksten (die naar mijn aanvoelen redelijk straightforward waren). Maar - ik had ongelijk; de discussie was ongelofelijk interessant en heeft heel lang geduurd; doordat we daar zitten met allemaal mensen uit verschillende achtergronden (computerwetenschappen, literatuurwetenschappen, communicatiewetenschappen, ...) kwamen we erop uit dat iedereen eigenlijk heel verschillende dingen had gelezen in de tekst; waar ik bijvoorbeeld sterk focuste op sociale normen van de online community, had een andere student er vooral informatie over identiteit uit gehaald, enzovoort.

Zeer verrijkend dus, om te zien hoe verschillend onze ideeën waren, en hoe mensen bepaalde zaken uit de tekst halen waar ik zelf nooit aan zou gedacht hebben!!! Ik was aangenaam verrast. Sorin, de docent, treedt voornamelijk op als moderator en advocaat van de duivel. Het is duidelijk dat hij zelf een heel sterk idee heeft van wat online communities zijn, en dat dit niet altijd strookt met hoe de mensen uit de klas het zien. Dat zal dus zeker nog vuurwerk opleveren!Na de eerste les zijn er een aantal vragen al beantwoord, maar tegelijkertijd zijn er veel fundamentelere vragen gerezen. Absoluut op niveau van de groep! De online interactions les valt helaas op maandagavond; dat wil zeggen dat mijn eerste les meteen ook de laatste was: volgende week maandag is het hier 'labor day' dus geen les. De week nadien is Kwinten net hier, en die ga ik niet achterlaten! En de week daarna zitten we maandag wellicht in Chicago. Eerst dacht ik de teksten gewoon op mijzelf te lezen (bij wijze van oefening), maar de discussie voegt er zoveel aan toe dat ik niet zeker ben van het nut van zelfstudie in dit geval...

COMM 600
Comm 600 is de basis communicatieklas voor doctoraatsstudenten. Hier zit een bont allegaartje communicatiewetenschappers bij elkaar (zo'n 20) uit alle mogelijke communicatiedisciplines en met verschillende achtergronden (nog diverser dan bij Online Interactions). Focus van dit vak is de filosofische ondergrond van het communicatiedomein, de verschillende stromingen met hun assumpties, ... Heel interessant voor een Leuvenaar, omdat dit iets is waar wij amper bij stilstaan (of zo ervaar ik het toch). Hier komen de meeste studenten uit domeinen die wij niet kennen of toepassen: rethoriek, fenomenologie, critical theory, ... Dat opent je ogen wel een beetje!

De readings voor COMM 600 zijn HELS - dat wil zeggen VEEL en MOEILIJK. De teksten zijn echt zwaar, en beladen met moeilijke woorden (zinnen zoals: 'the constitutive model suggests a dialogical-dialectical metadiscourse' - zelfs na 30 keer lezen blijft dat zwoegen). Ik heb er in totaal twee dagen aan gelezen, waarbij de teksten gelukkig elkaar soms wel verduidelijkten, en voor de les had ik het gevoel dat ik zo'n 70-80 procent begreep. Gelukkig was het van meet af aan duidelijk dat dat voor dit vak doodnormaal is, en dat iedereen ermee worstelt. Ik voelde me er dus wel goed bij.

De discussie was wederom heel interessant. Je vraagt je af hoe je het volhoudt om 3 uur aan 1 stuk zo geconcentreerd te kunnen blijven op wat anderen zeggen, maar dat lukt dus ECHT! Ik stond versteld (ook van mezelf). De discussie draait voornamelijk rond sociaal constructivisme en hoe we communicatiewetenschap zelf moeten beschouwen als een sociale constructie. Dat biedt een oplossing voor de schijnbaar onoverkomelijke tegenstellingen tussen sommige theorieën, en hoe we tot 1 'veld' van communicatiewetenschap kunnen komen ipv een gefragmenteerd en onsamenhangend zootje van afzonderlijke theorieën. Een discussie met veel 'grote' en moeilijke woorden, maar wel interessant. Zeker omdat er in de klas Indiërs, een Bangladeshi en een Belg zitten - wij vormen het tegengewicht voor de Amerikanen die snel denken dat ze een briljant idee hebben, maar dan beseffen dat dat helemaal niet zo toepasbaar is in onze cultuur.

Soit, mijn deelname aan de discussie was heel beperkt hoor, maar ik kon nog redelijk goed volgen. Sommige andere studenten waren denk ik vrij snel verloren. Maar dat is ook te begrijpen. Als je een achtergrond hebt in een niet-sociale wetenschap, en je hebt nog nooit gehoord van sociaal-constructivisme en dergelijke gehoord, dan is dit allemaal way-over-your-head. Bvb. er wordt vaak gepraat over de stromingen (fenomenologie, rethoriek, critical theory, enzovoort enzovoort), maar ik kan me daar zo weinig bij voorstellen. Je hebt er wel al eens over gelezen, en de teksten die we hebben doorgenomen gaan specifiek over de gelijkenissen en verschillen tussen stromingen, maar je VOELT niet waar het eigenlijk over gaat; je KENT het niet. En ik geloof niet dat meer lezen mij een beter idee zal geven, wanSt de uitleg die je leest is al even abstract; Als je dan geen sociale wetenschapper bent... Pfoew! Hoedje af, echt waar!

In elk geval: het is wel ongelofelijk intellectueel uitdagend; het is ook geruststellend dat wij, ondanks onze 'magerdere scholing' (hier 5 jaar om master te worden), toch meekunnen.
MAAR:
Tegelijkertijd wekt het ook wel een kritische bedenking over waar we eigenlijk mee bezig zijn. Uiteindelijk zijn we gewoon een hoop vakidioten die interessant liggen te doen, terwijl er elders mensen met veel moeite proberen te overleven. Ik zit hier zeker op mijn plaats, maar anderzijds is er ook wel dat verlangen om iets meer eerstelijns werk te doen. Iets met onmiddellijke relevantie, weet je wel. Ik zou nooit alleen dit kunnen doen, zonder les te geven bijvoorbeeld.

Ik heb het ook moeilijk met het gegeven dat er hier enorm serieus gedaan wordt over communicatiewetenschap (de Amerikanen zijn 'trotse' mensen), terwijl ik zelf nog altijd worstel met de vraag of het eigenlijk wel zinvol is om over communicatiewetenschap te spreken als een aparte discipline... Ik zie evenveel mogelijkheden voor 'communicatie' als een onderdeel van psychologie, sociologie, letteren, ... en ben er nog helemaal van overtuigd dat we recht van spreken hebben om onszelf op gelijke voet te plaatsen (if you get what I mean). Maar ik veronderstel dat het dit denkproces is dat ze hier vooral willen stimuleren, los van de persoonlijke uitkomst. Missie alvast geslaagd, haha :-).