Na een fietskar oefensessie met papa Kwinten (aka Opa Jojo) ben ik deze ochtend met opgepompte banden en een gummi hamer met de fietskar naar de onthaalmoeder gereden; Kwinten was standby als bezemwagen om hulp te verlenen als ik de fietskar er niet af zou krijgen bij de onthaalmoeder. Maar zowaar: het is me gelukt!!! Dank u opa Jojo!!!
Ik vind het nog steeds een heel gedoe om vertrokken te geraken 's morgens (gewoon al het feit dat je alles via de achterdeur naar buiten moet brengen, om dan de achterdeur langs binnen te sluiten en langs de voordeur weer naar buiten te komen en dan rond het huis lopen om terug bij de fiets te zijn). Maar: het gaat! Vanaf nu kan ik dus met een gerust hart vertrekken.
De conditie zal er in elk geval snel op vooruit gaan. Dat is al wel duidelijk! Het is maar een km of 5 maar ik doe er vlot 35-40 minuten over (10 meer dan voor mijn zwangerschap!). Vermoeiend, maar ook wel deugddoend, en lang leve de Ipod!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Het is gelukt!
Super...
Een reactie posten