Het begon gisteren. Ik vertrok vroeg naar het werk. Vrouw en kind lagen nog wat te maffen na een zware nacht. Aster slaapt nogal moeilijk tegenwoordig en ook die nacht had hij nogal liggen woelen en kreunen. 's Morgens was het opnieuw vandat. Eerst een harde boenk (dat gebeurt wel meer, Aster heeft een harde kop en een relatief zacht bed), dan wat kreuntjes en dan terug stil. Ik had hem dan ook laten liggen en ben vertrokken...
Een uurtje later haalde Mariek hem uit bed, helemaal onder het bloed (check foto). Hij heeft waarschijnlijk ergens zijn neus tegen de bedrand gekwakt met als gevolg: een dubbele neusbloeding. Appetijtelijk! Misschien nog een geluk dat ik niet thuis was of ik was misschien van mijn stekken gedraaid.
Deze nacht was niet veel beter. Ok, er was geen bloed maar veel is er niet geslapen geweest. Plots was meneer wakker om 23.00 uur. Ongeveer 1 minuutje nadat ik mijn licht had uitgedaan. Na tutjes insteken, slaapzak aandoen, pyama uitdoen, bed schuin zetten (hij heeft nogal veel slijmpjes), neus spoelen, even bij ons nemen, zelfs een flesje, was er nog steeds niets veranderd. Meneer was wakker van 23.00 uur tot 0.300 uur. 4 UUR AAN EEN STUK BRABBELEN EN KREUNEN ! Om 3 uur is hij in slaap gevallen naast ons, met koorts, een suppo, gehuld in slechts zijn rompertje en verspreid over mijn en Mariek haar hoofdkussen. We weten weer hoe het voelt om een klein baby'tje te hebben...
Resultaat: een moe (maar schattig) ventje!
1 opmerking:
Elke tand van de papa waren enkele slapeloze nachten voor oma...( opa was toen al selectief doof ).
Hopelijk krijgt ons ventje zijn 4 dikke tanden samen, dat zijn toch enkele nachten extra slaap.
ocharme dat manneke....
Ik kijk uit naar zondag als hij hier slaapt; opa is dan toch werken!
Een reactie posten