Ons tomaatje blijft maar groeien en groeien, helaas nog steeds binnen in mijn buik in plaats van in de echte wereld!
Amai, terwijl die eerste 7 maanden zwangerschap 1 groot feest waren, lijk ik de laatste maand wel 'omgekeerd zwanger'. Naast de food cravings heb ik nu ook verschrikkelijk veel last van misselijkheid & reflux: ons tomaatje is namelijk echt 'groot' aan het worden (we kunnen het echt goed voelen aan zijn voetjes die gegroeid zijn en steeds krachtiger worden). Die voetjes die zitten soms lekker onder mijn maag, en als je ziet hoe krachtig ze op andere plaatsen kunnen duwen, dan is het geen wonder dat ik af en toe een volledig misselijke dag van 's morgens tot 's avonds 'onderga'...
Ik moet eerlijk bekennen dat ik ergens ook wel 'blij' ben dat ik de misselijkheid & reflux eens ervaar. Want nu begrijp ik veel beter hoe Kwinten zich voelt als hij last heeft van zijn reflux, en ik zal wellicht ook veel meer medelijden & geduld hebben met tomaatje als (of gezien de familiale aanleg zeg ik beter "wanneer") die last heeft...
Daarnaast wordt alles pijnlijk; staan, liggen, zitten - niets is eigenlijk nog echt comfortabel. Ik klop wel lange nachten, maar wordt verschrikkelijk vaak wakker - lijkt wel alsof ik al 'oefen' voor wanneer de baby er is... Gevolg is wel dat ik overdag ook in zombie-status ronddwaal. Gelukkig dat er nu sowieso binnenkort een einde aan zal moeten komen! Tenzij ik natuurlijk in de voetsporen van Vero treedt (hallelujah)...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten